Ana içeriğe atla

 

 

Yoga eğitimlerimizde zaman zaman duyduğum bir cümle var:

“Öğrenecek o kadar çok şey var ki, bunun sonu hiç gelmeyecek galiba.”

Bu cümleyi her duyduğumda gülümsüyorum. Çünkü ben de yıllardır aynı şeyi düşünüyorum. Üstelik artık bunun sonunun gelmeyecek olmasını oldukça seviyorum.

Yoga, tarihi binlerce yıl öncesine uzanan, üzerine yazılmış sayısız metin ve farklı öğretim geleneği bulunan çok geniş bir alan. Anatomiden felsefeye, nefes çalışmalarından hareketin inceliklerine kadar öğrenilecek, araştırılacak ve üzerine düşünülecek çok şey var.

Bir de yoganın kendi doğasında bulunan Svadhyaya, yani kendini inceleme ve gözlemleme pratiği var. İnsan değiştikçe, bedeni ve ihtiyaçları değiştikçe kendi pratiğiyle kurduğu ilişki de değişiyor gerçekten.

Bu yüzden ne kadar eğitim alırsak alalım, kaç yıldır pratik yapıyor ya da öğretiyor olursak olalım, hepimiz daima yoganın öğrencileriyiz.

Benim hikâyem de biraz böyle.

Yogayla tanışmam nasıl oldu?

Hareket hayatımda hep vardı. Çocukluğumda kardeşimle birlikte uzun yıllar yüzdüm. Sonrasında farklı egzersizlerle ilgilendim, kardiyo ağırlıklı çalışmalar yaptım, uzun bir dönem reformer pilates çalıştım.

O yıllarda kurumsal bir şirkette, oldukça yoğun ve stresli bir işte çalışıyordum. Hareket etmek günlük hayatımın vazgeçilmez bir parçasıydı.

Otuzlu yaşlarımın başında, İzmir'de bir yoga okulunda deneme dersine katıldım. Oldukça kalabalık, ileri seviye bir sınıftı. Herkesin bembeyaz giyindiğini hatırlıyorum. :)

Alışık olduğum egzersiz ortamlarından oldukça farklıydı. Bugün bir yoga öğretmeni olarak düşündüğümde, yogayla ilk kez tanışacak birinin ileri seviye ve kalabalık bir sınıfta başlamasının pek de ideal olmadığını söyleyebilirim.

O ilk deneyimin ardından yoga hayatıma hemen yerleşmedi. Yogayla asıl ilişkim birkaç yıl sonra, 34 yaşımda başladı.

Bu kez yalnızca hareket etmek değil, yaptığım şeyi anlamak da ilgimi çekiyordu. Bir duruşun neden o şekilde uygulandığını, bir hareketin diğerine nasıl hazırlandığını, nefesin pratikteki yerini merak ediyordum.

Zamanla yoga, hayatımda diğer hareket pratiklerinden farklı bir yer edinmeye başladı.

Öğrenmek başka, öğretmek başka...

İlk 200 saatlik yoga öğretmenliği eğitimime katıldım. Aynı dönemde farklı yoga okullarında derslere giriyor, farklı öğretmenlerle çalışıyordum.

Sonra pandemi başladı.

Eğitimimin zorunlu bir parçası olan inzivalara katılamadığım için sertifikamı ancak iki yıl sonra alabildim. Ama bu süre boyunca yoga yapmayı bırakmadım. Aksine, belki de en yoğun pratik yaptığım dönemlerden biriydi.

Bir yandan da öğretmenlik fikri yavaş yavaş hayatıma girmeye başladı.

İlk ders verme deneyimlerimden birini hiç unutamam.

Fethiye'de iki arkadaşımla tatildeydik. Birinin düzenli yoga pratiği vardı, diğeri ise yogayla çok kısa bir süre ilgilenmişti. İki farklı beden, iki farklı deneyim seviyesi ve karşılarında ilk kez ders vermeye çalışan ben.

Heyecanlıydım. Biraz da kendime güvenmiyordum.

Ders sırasında arkadaşlarımdan birini yeterince doğru yönlendiremedim. Dizlerini bükmesi gereken bir yerde gerekli seçeneği sunamadığım için gereğinden fazla zorlanmasına neden oldum.

O gün kendimi hiç iyi hissetmedim.

Ama bugün geriye dönüp baktığımda, öğretmenliğim açısından çok önemli bir deneyim olduğunu düşünüyorum.

Çünkü bir pozu kendinizin yapabiliyor olması, onu başka birine öğretebildiğiniz anlamına gelmiyor.

Kendi bedeninizde çok iyi tanıdığınız bir duruş, karşınızdaki kişi için tamamen farklı bir deneyim olabilir.

Bir yoga öğretmeni olarak sınıfın önünde durmak, karşımızdaki insanın bedenini ondan daha iyi tanıdığımız anlamına da gelmiyor.

Biz hareketin anatomisini, uygulanış biçimini ve farklı seçeneklerini biliyor olabiliriz. Ama o hareketin öğrencinin bedeninde nasıl hissedildiğini yalnızca kendisi söyleyebilir.

Bazen bir öğrenciye sorabileceğimiz en değerli soru oldukça basit:

“Bu şekilde nasıl hissediyorsun?”

İlk eğitimimde bana eksik gelen şeylerden biri de buydu. Daha fazla ders anlatmak, farklı bedenlerle çalışmak, bir hareketi farklı ihtiyaçlara göre uyarlamayı öğrenmek istiyordum.

İyi bir yoga pratiğine sahip olmakla iyi bir yoga öğretmeni olmak aynı şey değildi.

Bunu anlamak, öğrenme biçimimi de değiştirdi.

İkinci 200 Saatlik Yoga Öğretmenliği Eğitimim :)

O dönem uzun zamandır çalışmak istediğim bir öğretmen vardı: Sevgili hocam Sinem Er.

OM Yoga ekolünün Vinyasa yaklaşımında eğitim veriyordu. Kendisi Türkiye'de değildi ve pandemi nedeniyle eğitimini online olarak açmıştı. Ben de ikinci 200 saatlik yoga öğretmenliği eğitimime katıldım.

Bugün hâlâ hayatımın en önemli eğitim deneyimlerinden biri olduğunu söyleyebilirim.

OM Yoga, Vinyasa pratiğini Budist farkındalık ve şefkat öğretileriyle bir araya getiren bir yaklaşım. Benim bu eğitimde en çok etkilendiğim konulardan biri ise öğretme pratiğine verilen önemdi.

Yalnızca kendi pratiğimiz üzerinde çalışmıyorduk. Bol bol ders anlatıyor, birbirimizi gözlemliyor, geri bildirim alıyor ve öğrendiklerimizi uygulamaya çalışıyorduk.

Sonraki dönemde farklı yoga eğitimlerinde asistanlık yapma fırsatım da oldu. Ayrıca sekanslama üzerine eğitim aldım. Bütün bunlar, öğretme sürecini farklı açılardan görmemi sağladı.

Öğretmeyi öğrenmenin en önemli yollarından birinin gerçekten öğretmek olduğunu bu dönemde daha iyi anladım.

O sırada hâlâ kurumsal bir şirkette çalışıyordum. Pandemi nedeniyle evden çalışıyordum ve mesaim sabah 08.00'de başlıyordu.

Bir gün Instagram üzerinden ücretsiz sabah yogası dersleri açmaya karar verdim.

Haftanın üç günü, sabah 07.00'de buluşuyor, 30 dakika yoga yapıyorduk. Ders 07.30'da bitiyor, ben de biraz sonra bilgisayarımın başına geçip işime başlıyordum.

Bunu yaklaşık bir yıl boyunca sürdürdüm.

Türkiye'nin farklı şehirlerinden, hatta yurt dışından katılanlar vardı. Bazen oldukça kalabalık oluyorduk. Hiç tanımadığım insanlarla, sabahın o erken saatinde aynı pratikte buluşmak benim için çok özeldi.

Bu derslerden herhangi bir ücret almıyordum. Yoga yapmayı, paylaşmayı ve öğretmeyi sevdiğim için sürdürüyordum.

Bugün bile eski paylaşımlarıma baktığımda duygulanıyorum.

Üstelik bu dersler bana çok şey öğretti. Farklı seviyelerden insanlara aynı anda yönlendirme yapmayı, hareketleri daha anlaşılır anlatmayı, yalnızca sözlü yönlendirmelerle bir pratiği sürdürebilmeyi öğrendim.

O dönemde ücretsiz etkinlikler, 108 Güneşe Selam buluşmaları da düzenlemeye başladık.

Bütün bunlar öğretmenliğimin önemli bir parçası oldu.

Her öğrenci yeni bir soru

Bir yandan birebir dersler veriyor, farklı yaşlarda ve farklı ihtiyaçları olan insanlarla çalışıyordum.

Özel dersler bana çok şey öğretti. Çünkü bir öğrenci için kolay olan bir duruş, başka biri için oldukça zorlayıcı olabiliyordu. Bazen çok küçük bir değişiklik, bir pozun ya da hareketin  uygulanabilir hâle gelmesini sağlıyordu.

Bir dönem benimle çalışmayı çok isteyen, ancak dizlerinde ve belinde bazı rahatsızlıkları bulunan bir öğrencim vardı.

Onun ihtiyaçlarına daha bilinçli yaklaşabilmek için mevcut bilgilerimin üzerine yenilerini eklemem gerektiğini düşündüm. Yoga terapi (ViniYoga)eğitimi almaya karar vermemin nedenlerinden biri buydu.

İyi ki de almışım! Sevgili Banu Çadırcı'nın eğitiminden çok şey öğrendim. Farklı ihtiyaçlara sahip bedenlerle çalışırken daha dikkatli gözlem yapmanın, hareketleri uyarlamanın ve kendi bilgi ve yetkinliğimizin sınırlarını bilmenin önemini bir kez daha anladım.

Ama belki de bu süreçte öğrendiğim en önemli şey şuydu:

Her şeyi bilmek zorunda değilim.

Öğretmenliğe ilk başladığım yıllarda bir soruya hemen yanıt verebilmem gerektiğini düşünürdüm. Bugün ise “Bunu araştırmam gerekiyor” diyebilmenin de öğretmenlik sorumluluğunun bir parçası olduğuna inanıyorum.

Özellikle sağlıkla ilgili konularda bir yoga öğretmeninin kendi bilgi ve yetkinlik sınırlarını bilmesi çok önemli.

Aldığım eğitimlerin her biri bana farklı bir şey kattı. Ama hiçbirini yalnızca sertifika biriktirmek için seçmedim. Çoğu zaman bir sonraki eğitimime kendi pratiğimde karşılaştığım sorular ya da öğrencilerimin ihtiyaçları yön verdi.

Ashtanga yoga ile ilişkim de kendi pratiğimde farklı bir disiplin deneyimleme isteğiyle başladı.

İlk Mysore deneyimimi bir yoga kampında yaşadım. Ashtanga'nın düzenli pratiğe dayanan yapısı, tekrarları ve disiplini beni çok etkiledi.

Son dört yıldır Ashtanga pratiğimi sürdürüyorum. Hocam Şenol Topuz ile çalışmaya başladım ve kendisinden 50 saatlik Ashtanga yoga eğitimi aldım.

Bu eğitimi öncelikle kendi pratiğimi daha iyi anlamak için istedim. Bugün Ashtanga dersleri de veriyorum ama aynı zamanda bu geleneğin öğrencisi olmaya devam ediyorum.

Yıllar içinde kimden öğrendiğime de daha fazla dikkat etmeye başladım. Bir öğretmenin kimlerden eğitim aldığı, hangi gelenekte yetiştiği, kendi pratiğiyle nasıl bir ilişki kurduğu benim için önemli.

Hâlâ farklı ülkelerden öğretmenlerin derslerine katılıyor, ilgimi çeken eğitimleri ve atölyeleri takip ediyorum. Seyahat ettiğimde de fırsat buldukça bulunduğum şehirdeki yoga okullarına uğramayı seviyorum.

Bazen tek bir ders, yıllardır yaptığınız bir pratiğe başka bir gözle bakmanızı sağlayabiliyor.

Öğretmenliğe bakışım nasıl değişti?

Bütün bu deneyimler zamanla derslerimi oluşturma biçimimi de değiştirdi.

Bugün derslerimde en çok önemsediğim yaklaşımlardan biri Vinyasa Krama. Basitten daha karmaşığa doğru aşamalı ilerlemek, bir duruş için gerekli hazırlıkları yapmak ve hareketler arasında anlamlı ilişkiler kurmak.

Ama benim için sekanslama, yalnızca iyi hazırlanmış bir akış oluşturmak değil. Karşımdaki insanları gözlemlemek, onların ihtiyaçlarını anlamak ve gerektiğinde planladığım dersi değiştirebilmek.

Yıllar önce ders hazırlarken daha çok hareketlerin birbirine nasıl bağlanacağını düşünürdüm. Bugün ise bazen bir öğrencinin ihtiyacının, hazırladığım bütün akıştan daha önemli olabileceğini biliyorum.

Öğretmenlik biraz da burada başlıyor sanırım.

Ve öğrencilerim de bana öğretmeye devam ediyor. Bazen sordukları bir soruyla, bazen bir hareket karşısında verdikleri tepkiyle, bazen de benim hiç düşünmediğim bir ihtiyacı görünür kılarak.

Lemon Tree Yoga da biraz bütün bu deneyimlerden ve düşüncelerden doğdu. Farklı yerlerde yaşayan insanların aynı pratikte buluşabileceği bir online yoga okulumuz var.

Bugün okulda dersler ve eğitimler düzenlerken kendi öğrencilik deneyimlerimden yararlanıyorum. Bol bol uygulama yapmanın, geri bildirim almanın ve farklı bedenlerle çalışmayı öğrenmenin önemini biliyorum.

Ve yıllar içinde fark ettiğim bir şey var: Öğretirken de öğrenmeye devam ediyorum.

Hâlâ öğrenciyim ;)

Bugün yoga benim için ilk başladığım yıllardakinden çok farklı bir yerde.

Başlangıçta hareket etmekten, fiziksel olarak iyi hissetmekten ve zorlayıcı pratiklerden keyif alıyordum. Bunları hâlâ seviyorum.

Ama artık yalnızca ne yapabildiğimle değil, neden yaptığım, nasıl yaptığım ve bunu bir başkasına nasıl aktarabileceğimle de ilgileniyorum.

Okumayı, araştırmayı, yeni eğitimlere katılmayı, farklı öğretmenlerle çalışmayı seviyorum.

Bazen yıllardır bildiğimi sandığım bir konuya başka bir açıdan bakıyorum. Bazen bir öğrencimin sorusu beni yeniden kitaplarıma döndürüyor. Bazen katıldığım bir derste çok basit bir yönlendirme, bildiğim bir hareketi bambaşka şekilde deneyimlememi sağlıyor.

Eskiden iyi bir öğretmenin çok şey bilmesi gerektiğini düşünürdüm. Şimdi ise bildiklerimiz kadar, bilmediklerimizin farkında olmanın da önemli olduğuna inanıyorum.

Yoga öğretmenliğinin zaman, emek, düzenli pratik ve deneyim gerektirdiğini düşünüyorum. Ama aynı zamanda merak, sorumluluk ve öğrenmeye açık kalabilmek de gerekiyor.

Belki de bu yüzden eğitimlerimizde bir katılımcı “Bunun sonu hiç gelmeyecek galiba” dediğinde içimden hep aynı şey geçiyor:

Umarım gelmez.

Çünkü yoga öğretmeni olmak, yoga öğrencisi olmayı bırakmak değil. Öğrendiklerini paylaşırken öğrenmeye devam edebilmek.

Ve ben bu yolun hâlâ öğrencisiyim.

Işıl Ülkü — Lemon Tree Yoga

Sınırsız Üyelik Paketlerimiz

  • Üyelik boyunca sınırsız canlı ders katılımı
  • Geniş video kütüphanesine kesintisiz erişim
  • Farklı eğitmenlerle çalışma imkânı
  • Esnek program: dilediğin zaman, dilediğin yerden pratik
Yoga Tanışma Paketi 3,700₺
3 Aylık Yoga Paketi 6,900₺
6 Aylık Yoga Paketi 11,900₺
Yıllık Yoga Paketi 22,900₺
lemon tree yoga lemon tree yoga lemon tree yoga lemon tree yoga
lemon tree yoga lemon tree yoga lemon tree yoga lemon tree yoga
lemon tree yoga lemon tree yoga lemon tree yoga lemon tree yoga